Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ekoprint. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ekoprint. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 1 listopada 2020

Patchworkowa kurtka

Ta historia zaczęła się latem ubiegłego roku.
Basia Pieczyńska pokazała mi jak można barwić tkaniny roślinami. Bardzo mi się to spodobało. Jesienią tego roku wybrałam się na kurs ekoprintu do Beaty Jarmołowskiej. Nowe doświadczenia, mnóstwo wiedzy.
Na kursie i potem, już u siebie w domu, zrobiłam tkaniny, które miałam zamiar wykorzystać. A na razie położyłam ja na półce "na potem".
I może by tam leżały długo, ale przypadkiem trafiłam na kurs szycia patchworkowej kurtki Natalii Afoniczkiny, która w Moskwie prowadzi Szkołę Szycia i Stylu. Natalię spotkałam w zeszłym roku na festiwalu patchworkowym Wołga Quilt w Niżnym Nowgorodzie, na którym był zorganizowany przez nią pokaz mody patchworkowej.

Nie wahałam się nawet przez chwilę, od razu zgłosiłam się na kurs. Od dawna interesuje mnie patchworkowa odzież. Ostatnio porobiłam nawet trochę prób. Oprócz nauki szycia byłam ciekawa jeszcze jednego - jak ten kurs będzie zorganizowany. Okazało się, że wszystkie wiadomości są przekazywane na WhatsApp. Nigdy nie korzystałam z tej aplikacji. Ale jakoś to mnie nie zraziło.

Gdy zaczął się kurs, zaczęłam trochę wątpić, czy dobrze zrobiłam. Okazało się, że moja znajomość rosyjskiego jest jednak mniejsza niż myślałam, a tu dużo tekstów, wiadomości głosowe... W sukurs przyszedł mi oczywiście internetowy translator.  Dałam radę.
Kurs był świetny. Natalia jest bardzo dobrym fachowcem, znakomicie uczy i motywuje. Natalio, bardzo dziękuję :). Udało się :)

I jest kurtka:




Kurtka jest dwustronna. To jest jej lewa strona - wybrałam na nią kawałki tkanin z gorszymi "wydrukami", bo i tak wiedziałam, że będę ją nosić na prawej stronie.



Jeszcze parę szczegółów. To z myślą o moich patchworkowych koleżankach, które interesują się tym "jak to jest zrobione".





W środku jest bawełniana ocieplina. Najcieńsza, jaką udało mi się znaleźć, kupiłam ją u Pani Szpilki.
Pikowanie - bardzo rzadkie, najczęściej wokół odbitek liści, żeby kurtka nie była za sztywna.

A tu jest króciutki film.

Będą następne kurtki. Spodobało mi się to szycie.

wtorek, 26 maja 2020

Brzozy "drukowane" roślinami

W zeszłym roku w wakacje zainteresowałam się ekoprintem, czyli barwieniem (tkanin) roślinami. Zrobiłam jedną udaną próbę, a z uzyskanych w ten sposób tkanin uszyłam quilt (klik). Możecie przeczytać o nim tutaj.
Dzięki temu, że swoje doświadczenia opisałam na blogu, poznałam Katarzynę Marciniak, która zajmuje się właśnie ekoprintem. Zajrzyjcie na jej stronę (klik). Kasia tworzy cuda.
Spotkałyśmy się Gdańsku. Dostałam od Kasi kilka tkanin zabarwionych przez nią roślinami.
Uszyłam z nich dwa quilty i sukienkę.

Tak wygląda pierwszy z nich. Ja w tej tkaninie zobaczyłam brzozy. I tak ją wypikowałam.

Quilt ma wielkość 70 x 50 cm. Jest z lnu. Wypikowałam go gęsto z wolnej ręki. 
To kilka szczegółów:




A tak będzie wyglądać, gdy powiesicie go nad swoją kanapą ;)


Rozsmakowuję się w tkaninach barwionych roślinami. Zbieram różne rośliny i suszę je. Gdy zrobi się trochę cieplej mam zamiar uruchomić mini pracownię na tarasie. Wielka wanienka do kąpania tkanin z roślinami już czeka, a niedawno w ogrodzie  posadziłam sumak, przed którym dotychczas broniłam się jak przed wielkim kwaśnym chwastem. Ale czego nie robi się dla sztuki? ;).

czwartek, 13 lutego 2020

"Patchwork wart Poznania"? Oczywiście!!!


Od 25 do 28 lutego w Poznaniu będą Międzynarodowe Targi Wnętrzarskie HOME DECOR.
Na targach zostaną pokazane wystawy patchworkowe 6 nieformalnych grup patchworkowych, również najbliższego memu sercu "Patchworku Mazowieckiego" . Zaprezentujemy kilkadziesiąt patchworków.

Ja planuję pokazać dwa.
Pierwszy to "Maki" na podstawie obrazu Ani. Technika konfetti.


A drugi to "Drzewo obfitości", na które pieszczotliwie mówię "Trele morele". Tkanina jest efektem pracy Kasi - barwienia roślinami cieniutkiego jedwabiu. Moje jest tym razem tylko pikowanie :)


Pokazuję Wam tylko fragmenty quiltów. Do oglądania całych zapraszam do Poznania. O szczegółach ich powstawania i współautorkach napiszę po wystawie.
Oprócz wystawy będą też fajne mini warsztaty patchworkowe. Ja poprowadzę konfetti quilt.
Tu znajdziecie szczegółowe informacje o wystawie i warsztatach klik.

https://www.facebook.com/events/2680838288803831/

Do zobaczenia w Poznaniu :)

poniedziałek, 27 stycznia 2020

Pikowany ekoprint

Wczoraj był finał, czyli wręczenie prezentu.
 


A zaczęło się wszystko latem ubiegłego roku.
Miałam wielka przyjemność brać udział w warsztatach prowadzonych przez Basię Pieczyńską. Basia uczyła nas barwienia tkanin roślinami, czyli ekoprintu.
Towarzystwo doborowe, zabawa przednia. Zaczęłyśmy od zbierania różnych roślin. Basia podpowiadała nam, które z nich ładnie barwią tkaniny.
Ułożyłyśmy rośliny na tkaninie.
Wyglądało to tak:
Mój przyszły obrazek zaczął się od takiej kompozycji.

Widać liście sumaka, żurawki, kwiaty i liście begonii, aksamitki i różne inne rośliny, których nazw nie pamiętam, ale wybierałam je z powodu ich ładnego kształtu.
Ułożyłyśmy z naszych prac prawdziwą mozaikę kwiatową.
Potem trzeba było przykryć tę układankę drugą warstwą tkaniny i zwinąć razem z roślinami.
Teraz przyszedł czas na obróbkę chemiczną i termiczną. 
A po dobie czekania, która dłużyła się nam niemiłosiernie, odwinęłyśmy swoje pakieciki i usunęłyśmy rośliny.
Basia w akcji:




Porównywałyśmy efekt barwienia z wyjściową kompozycją kwiatową uwiecznioną na zdjęciu w telefonie.


Moje dwa kawałki tkaniny, jeszcze mokre, wyglądały tak:


Uprałam je, wysuszyłam i... Odłożyłam na półkę. Nawet zajrzałam do nich kilka razy, ale nie miałam pomysłu co ja mogę zrobić z takimi szaroburymi "obiektami".

I byłoby tak dalej, gdybym nie pokazała ich Galinie Krasnikowej, która przyjechała do nas z Moskwy ze swoją wystawą i kursami patchworkowymi. Gala podpowiedziała mi: wypikuj jasną tkaninę ciemnymi nićmi, a ciemną jasnymi. Ta podpowiedź uruchomiła jakieś zwoje w nieczynnej części mojego mózgu i powolutku zaczął rodzić się pomysł. Nawet nie mogłam zrobić próbek, bo nie miałam z czego - tylko te dwa kawałki.
Tkaniny były trochę za małe, jak na moje potrzeby, więc postanowiłam doszyć do nich bordiurę. Wypikowałam ją potem w motywy roślinne przeniesione z barwionych tkanin.
Tak zaczynałam pikowanie.

 Tu już trochę wypikowałam.

A to już trochę szczegółów gotowego quiltu:






I jego lewa strona:



Pikowanie to było wyzwanie - bardzo gęste, bardzo żmudne i trudne, bo popełniłam dwa poważne błędy.
Do połączenia trzech warstw patchworku użyłam kleju tymczasowego w sprayu. Gdy wylatywał z pojemnika, zaczął się sklejać w jakieś dziwne farfocle. Nie zaniepokoiło mnie to jakoś i psikałam nim dalej. Myślałam sobie - przecież to się spierze. Nie sprało się. Plamy zostały i w dodatku były sztywne. Jak się potem okazało nie chciała przez nie przechodzić igła.
Gdy zerknęłam na opakowanie kleju, to zobaczyłam się, że jego data ważności minęła dwa lata temu. Tak, tak! Czytanie ma kolosalną przyszłość.

Drugim błędem był wybór tkaniny na tło. To była resztka, którą miałam od dawna. Przypominała tę, z których mój tata miał pidżamy. Z wierzchu gładka i lekko połyskliwa a od spodu mechata jak flanela. Idealnie w kolorystyce topu. Zachwyciłam się tym pomysłem.
Miałam tak mało tej tkaniny, że nie wystarczyło mi jej na zrobienie próby pikowania. Potem okazało się, że tkanina jest tak spoista, że nici do pikowania rwą się, gdy igła przebija się przez "kanapkę".
Oboje z mężem szukaliśmy sposobu, żeby poradzić sobie z pikowaniem i ciągłym zrywaniem nici. Dopiero igła nr 130 rozwiązała oba problemy. Patchwork pod światło wygląda teraz jak sitko, ale nikt go przecież nie będzie tak oglądał.

Zwykle do pikowania quiltów używam nici Isacord, które mają lekki połysk. Tym razem chciałam, żeby nici były bardziej matowe i zastosowałam nici innej marki. Chyba mniej wytrzymałe od Isacordu. I to był błąd nr 3. Taki mniejszy, ale jednak.

Z wielką radością dobrnęłam do końca szycia.
Pomalowałam potem trochę niektóre fragmenty quiltu złotą olejną farbą do tkanin w sztyfcie. Tylko te fragmenty, które w oryginale były żółte. Maźnięte nieco złotem prezentują się dużo lepiej.

Wymiar patchworku to około 150 x 80 cm. Piszę "około", bo zapomniałam zmierzyć.

Pokazałam ten patchwork kilku osobom - bardzo się podobał. Mam już nawet zamówienia na następne patchworki w tym stylu. Mam też nadzieję, że Basia Pieczyńska zrobi nam kolejne kursy z barwienia roślinami, a ja potem będę miała z czego szyć następne quilty.
Czekają przecież liście orzecha, owoce czarnego bzu, lawenda i takie tam inne rośliny. I ja też czekam niecierpliwie na późne lato.